Omdat ik me de laatste jaren nogal met vliegtuigjes bezig hou leek het me leuk eens een stelletje échte te gaan bekijken. De tweejaarlijkse vliegshow op Le Bourget (Parijs) was daarvoor volgens mij een mooie gelegenheid. Er werd door een busbedrijf (Sabeh-tours) een eendaagse tocht georganiseerd waarvoor ik me heb ingeschreven.
Nouja, dat ééndaagse is een beetje rekbaar. Vertrek op zaterdagochtend om 02.30 uur en weer terug op zondagochtend om 01.00 uur. Ik was ingestapt op het station Oost in ‘s-Hertogenbosch en toen ik een kleine 24 uur later weer terug naar huis reed moest ik goed opletten om op dat stukje naar Boxtel niet in slaap te sukkelen

We kwamen om ongeveer half negen aan op Le Bourget, maar eer dat de bus geparkeerd stond en we de wachtende rij door waren was het kort bij half tien. Het zou “volgens Internet” mooi weer zijn in Parijs. Toen we aankwamen was het echter nog zwaar bewolkt, maar aan het einde van de ochtend trok het helemaal open en werd het gewoon zonnig en warm.

Nadat ik de toegangscontrole door was had ik al meteen mot met een klein mannetje dat op mijn rugzak wees en bleef herhalen “le tack, le tack, le tack” en toen ik hem niet begrijpend aankeek dat nóg dringender en luider ging herhalen. “Ja en?” vroeg ik hem in het Nederlands. “Wat wil je nou?” Gelukkig werden we gered door iemand anders van de controle die mij in het Engels vroeg of ik mijn rugzak even wilde openmaken. Het was voor dat mannetje best een schok dat er mensen waren die géén Frans verstonden. Hij reageerde tenminste heel erg verbaasd.
Nouja, toen ik de rits van mijn rugzakje half open had was het alweer oké en kon ik doorgaan. Een controle met de Franse slag zullen we maar zeggen…

Het evenement is gewoon een hele grote internationale beurs. Veel burgervliegtuigen, maar ook heel veel militaire. Er waren heel veel landen vertegenwoordigd. Niet alleen met vliegtuigen, maar óók met allerlei materialen en gereedschappen waarmee ze vliegtuigen in elkaar zetten. Een paar gigantische hallen met stands maakten deel uit van het evenement. De eerste paar dagen zijn ook alleen voor de zakenmensen/ bedrijfsleven en pas vanaf vrijdag kunnen de gewone luchtvaartenthousiasten naar binnen. Dat zijn dus met name heel veel spotters waarvoor het belangrijkste doel was om zoveel mogelijk vliegtuigen op de foto te zetten. Een jongen voor mij in de bus had die dag 1200 foto’s gemaakt, met de moderne digitale camera die als je het knopje effe te lang ingedrukt houd meteen een stuk of tien, vijftien foto’s maakt niet zo héél erg moeilijk overigens. Met name voor de vliegshow was dat overigens wél erg makkelijk.

Als modelvlieger was ik overigens niet helemaal aan het verkeerde adres. Ik vond het opvallend hoeveel radiografisch bestuurbare vliegtuigen er waren (Drones). En groooot ook. Dat had ik zeker niet verwacht. Het bekende Amerikaanse vliegtuig de “Predator” heeft bijvoorbeeld een spanwijdte van 20 meter, is 11 meter lang en kan maar liefst 18 uur in de lucht blijven. Heel veel van die dingen hadden een propeller voortstuwing, maar ik heb er óók gezien met twee straalmotoren.

Tegenover deze relatief kleine vliegtuigjes stonden natuurlijk de giganten als de Lockheed C-5 Galaxy (met een spanwijdte van bijna 68 meter en een lengte van ruim 75 meter) en natuurlijk de splinternieuwe Airbus A380. Een spanwijdte van zo’n 80 meter en een lengte van 73 meter maken het tot het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Er kunnen ook tot  zo’n 850 passagiers in (afhankelijk van het type).
Met de luchtshow ‘s-middags kregen we hem nog in de lucht te zien.

Zo rond één uur ‘s-middags begon de luchtshow. En er werd écht gestunt! Eerst waren het  kleinere propellervliegtuigjes die de gekste capriolen uithaalden en waarnaar het publiek ook zeer geinteresseerd keek.  Na verloop van tijd werd dat echter toch weer “gewoon” en werd de aandacht minder.
Maar daar hadden ze iets op bedacht.  Met donderend geweld werden die capriolen door  straaljagers nog eens dunnetjes over gedaan. Goeiedag, wat een gigantisch geweld (en wat een téringherrie). Loopings, rolls en zelfs een snaproll (wel wat langzaam, maar het lukte wel).
Nou vlieg ik zelf met modelvliegtuigjes en daarvoor gelden toch dezelfde natuurwetten. Het grappige was dat ik ontdekte dat ik bij een aantal stunts wist wat er zou gebeuren. Gewoon omdat ik dat zelf (met name op de flightsimulator óók vaak gedaan had en daar al de nodige keren mijn vliegtuigje in de grond geboord heb als ik het fout deed.   Gelukkig zijn de gevolgen daar een stuk minder groot…

Spectaculair was ook de demonstratie van de airbus. Een gigantisch vliegtuig dat redelijk kort voor je neus en boven je hoofd capriolen uithaalt die je bij een passagiersvliegtuig nog nooit hebt gezien. Opvallend hoe ontzettend langzaam het leek te gaan. Ik had echt het idee dat hij in een stall terecht zou komen en tegen de grond zou gaan.  aanvankelijk schrok ik er gewoon zelfs van.

Affijn, er was heel veel te zien en het was best leuk. Het terrein barstte van de tentjes waar eten en drinken werd verkocht en ook de officiële merchandise zoals petjes en vliegtuigmodelletjes. Natuurlijk tegen exorbitante prijzen. Ik heb nog een frietje gekocht (natuurlijk Franse frietjes en wat cola (om een beetje wakker te blijven en ben mijn dag prima doorgekomen. Om half zeven weer vertrek naar huis omdat dan de verplichte rusttijd van de chauffeur pas voorbij was.
Tegen tweeën lag ik weer thuis in bed en heb de volgende ochtend een gat in de dag geslapen…

Klik op het plaatje voor méér foto’s