In het zwemclubje van 6 man, waar ik al meer dan 30 jaar wekelijks samen mee zwem, is een tijdje geleden het idee geboren een 24-uurs estafette marathon te organiseren voor een goed doel. Het doel was al snel gevonden, dat werd het Koningin Wilhelminafonds.

De plannen zijn als volgt:

• Wij zwemmen in 24 uur ieder 8 uur in een estafette. Dat wil zeggen dat we een uur zwemmen en dan twee uur rust hebben,

• Zoveel mogelijk mensen kunnen meezwemmen,

• Natuurlijk zoeken we sponsors voor elke baan die er gezwommen wordt,

• Het moet een groot feest worden met muziek (b.v. bands en koren) en zoveel mogelijk publiciteit,

• En dat moet dan zoveel mogelijk geld in het laadje brengen voor het goede doel.

 Er moet nog veel geregeld worden, maar daar hebben we nog even de tijd voor. In principe is het evenement gepland aan het begin van de schoolvakantie 2012, in het weekeinde van 7 en 8 juli.

We hebben in ieder geval al de medewerking van het zwembad “Dommelbad” in Boxtel voor de extra training en het evenement. De hoofd-badmeester Pieter (die we al bijna nét zo lang kennen) heeft dat al voor ons kunnen verzorgen en hij is ook nauw bij de plannen betrokken.

Vooraf wilden we wél ff de haalbaarheid van ons plan weten.  Zoals gezegd zwemmen we al een hele tijd elke week samen, maar dat is toch vrij beperkt. Wekelijks drie kwartier waarin maximaal zo’n 85 a 86 banen werden gezwommen. We moesten dus een flink stuk zwemmnen om te weten waar we staan zodat we iets konden zeggen over de benodigde training. Een nul-meting zogezegd. En die was gepland op zaterdag 9 juli j.l. We zouden proberen om 5 keer een uur zwemmen met steeds een uur rust ertussen.

Vooraf tijdens het omkleden zorgde Pieter nog even voor een lekker bakje koffie en klokslag 8 uur in de ochtend plonsden we in het water voor het eerste uur. Nou, dat ging gesmeerd. Om ons niet te forceren deden we het bewust erg rustig aan en werden er in het eerste uur maximaal 96 banen gezwommen. Na een uurtje rust waarin er wat gegeten werd begonnen we aan het tweede uur. Nog steeds geen probleem, 100 banen op de teller.

Het derde uur ging nog steeds goed en ook deze keer konden we er weer 100 banen bijschrijven. Alleen kwamen nu wel (bij mij tenminste) de eerste protesten van mijn beenspieren. Bij de schoolslag kreeg ik last van de binnenkant van m’n dijen waardoor ik heel veel borscrawl moest zwemmen en ik begon m’n schouders wat te voelen. Ik stond mezelf toe deze keer het trapje te gebruiken om het water uit te komen.  (Dat is er tenslotte eigenlijk alleen voor ouwe l*****

In dat rustuur kwam Alke ook met broodjes en andere lekkere dingen langs. Vooral het bakje druiven werd dankbaar aanvaard. We moesten tussendoor echter steeds kleine beetjes eten om daar tijdens het zwemmen geen last van te krijgen.

Het vierde uur kwam de man met de hamer voorbij. Veel last van kramp in mijn bovenbenen maar met veel borstcrawl waarbij ik m’n benen wat liet slepen konden we toch 92 banen zwemmen. Tijdens het rust-uur daarná heb ik voorzichtig heel veel rek-oefeningen gedaan in de hoop de kramp er daarmee uit te rekken. Ook mijn schouders voelden trouwens wat stijf aan.

Het laatste vijfde uur ging weer een stuk béter. Natuurlijk werden we wél aardig moe en was het het tempo van het begin al echt niet meer. Maar toch konden we er nog 92 banen uitpersen.  Blij dat we het gered hadden en moe maar voldaan klommen we uit het water (en alwéér via het trapje .

 Het was erg leuk dat Rianne (de dochter van Smidje) ons ieder verraste met een mooie bloem als beloning voor onze prestatie van die dag. In een verder verlaten bad gingen we douchen (mijn haar voelde aan als touw), omkleden en naar huis.

Bij elkaar tel ik over 5 uur toch 480 banen van 25 meter. Da’s 12000 meter, ofwel 12 kilometer. Mmm… Toch een aardige afstand   Ennehhh, hoeveel calorieën zou ik nou gebruikt hebben? “Het internet” zegt dat ik 750 calorieën per uur heb verbruikt. Daś over 5 uur dus 3750 calorieën in totaal. Goeie manier om af te vallen lijkt me. Het is alleen een beetje vermoeiend.

We hebben er nu in ieder geval vertrouwen in dat het moet lukken. We moeten nog een trainingsschema maken en het zou ook goed zijn als we wat voedingsadviezen konden krijgen. We hebben nu ook ervaren dat een goede lichamelijke verzorging noodzakelijk is. Steeds goed rekken en strekken dus, maar een of meerdere mensen die bedreven zijn in sportmassage en ons op die dag volgend jaar willen helpen zijn ook erg welkom. Natuurlijk allemaal wél voor het goede doel

Klik op het plaatje voor meer foto’s